Johannes Bosgra – Zilverlinde 1909 en Hollandse lindes 1934, Prinsentuin. Uit de Serie Bomen van Bosgra

Arboreaal

Stamvaders buigen zich over mij met onbevangen bosgezicht

strekken vertakkingen uit als handen beschermheren in schors gehuld

in deze groene kinderkamer met zacht zwierend licht

waar verbergen uiteindelijk thuiskomen is

Johannes Bosgra - Gewone Esdoorn, geplant in 1929, Herenwaltje, Leeuwarden. Uit de serie Bomen van Bosgra.

Zwoel avondgoud tilt de zomergast

hoger dan blad ooit reiken kan

Johannes Bosgra – Zilverlinde 1905, Tweebaksmarkt, Leeuwarden. Uit de serie Bomen van Bosgra.

Dwarsbomen

Mij wordt al enige tijd de adem benomen wortels geketend in een stenen kerker schimmels laten hun sporen na ook bomen kunnen niet oneindig reiken

ik mag dan wel onsterfelijk lijken toch sta ik voor het voldongen feit het verhaal nog lang niet rond neem ik net als voor het groeien ook voor het sterven alle tijd

wijze woorden worden vaak gesproken op het allerlaatste eind als er afscheid wordt genomen alles waardevoller blijkt

één boom maakt nog geen bos één mens geen mensheid ook al zijn jullie ontworteld het is nog geen gestreden strijd

Johannes Bosgra – Zilverlinde 1905, Tweebaksmarkt, Leeuwarden. Uit de serie Bomen van Bosgra.

Ontdaan

Zo onder deze zwijgzame vrienden van al hun blad ontdaan

niets te ruizen slechts het kermen van een nabij gevallen kompaan

door houterige armen gevangen in het langzame vergaan

denk ik aan wat was en nog zal zijn en hoe je soms

alleen maar stil hoeft te staan om van voor af aan te beginnen